Κυριακή, 22 Δεκεμβρίου 2013

Άνθρωπος

Μέρος Α'


Ο διαβόητος για τις κλεψιές και τις απάτες του διαχειριστής της περιουσίας του Τυρράνου των Συρακουσών κάλεσε τον Διογένη σε επίδειξη της καινούργιας του βίλλας.

Αηδιασμένος ο Διογένης μπροστά στον πλούτο και τη χλιδή της βίλλας του απατεώνα, αισθάνθηκε την ανάγκη να φτύσει. Στράφηκε λοιπόν ο κυνικός φιλόσοφος και έφτυσε στο πρόσωπο του ιδιοκτήτη.

- Δεν βρήκα -είπε- σ' αυτόν τον πλούτο και την πολυτέλεια γύρω μου, φτηνότερο τόπο για να φτύσω.

***


Ένας φαύλος άνθρωπος δίπλα σου είναι πάντα επιζήμιος. Είτε μιλάει, είτε σωπαίνει. Είναι σαν ο κάρβουνο. Σαν είναι αναμμένο, σε καίει· σαν είναι σβησμένο, σε μουτζουρώνει.

***

Ο άνθρωπος είναι από δύο απόψεις προτελευταίος. Είναι σχεδόν έσχατος στην κλίμακα, που κατεβαίνει προς το "τίποτε". Κι' επίσης σχεδόν κορυφαίος σ' εκείνη, που ανεβαίνει προς το Θεό.

Δεν είμαστε παρά κομματάκια πηλού, αλλ' αυτός ο πηλός πλάσθηκε από τα ίδια εκείνα χέρια, που δημιούργησαν το Σύμπαν.

Είμαστε σκουλήκια και τροφή των σκουληκιών, αλλά με το λογικό μας ζυγίζουμε και μετράμε τα άστρα, που λάμπουν χιλιάδες χρόνια φωτός μακριά μας.

Κάτω από μας είναι τα άλογα κτήνη, αλλά πάνω μας στη μυστική κλίμακα, που υψώνεται απ' τη γη στον ουρανό, δεν υπάρχουν παρά οι άγγελοι.

***


Οι μεγάλοι άνθρωποι μιλούν για ιδέες.
Ο μέσος άνθρωπος για γεγονότα.
Ο μικρός για τους άλλους.


***

Σε όλους τους καιρούς και με όλες τις περιστάσεις μπορούν να αναπηδήσουν φλόγες, αρκεί να υπάρχει το χέρι που θα βάλει φωτιά.


***

Θεωρούμε κατόρθομα ότι φθάσαμε σε μηχανές που σκέπτονται και ενεργούν σαν άνθρωποι. Ο κίνδυνος όμως είναι να καταντήσουν οι άνθρωποι να σκέπτονται και να αισθάνονται σαν μηχανές.


***

Ό,τι κάνει τους ανθρώπους καλούς χριστιανούς τους κάνει και καλούς πολίτες.


***
Όπως δεν θα 'θελα να ήμουν δούλος, έτσι δεν θα 'θελα να είμαι και αφέντης.
Αβραάμ Λίνκολν
***

Τον  άνθρωπο -λέει ο Αριστοτέλης- τον ξεχωρίζουν από το ζώον δύο πράγματα. Ο γέλως και η αιδώς. Το γέλιο και η ντροπή. Το ζώον δεν γελάει ποτέ. Και δεν ντρέπεται για τίποτε. Ο άνθρωπος όμως, που δεν γελάει ποτέ ρέπει προς την ψυχοπάθεια. Κι εκείνος που δεν ντρέπεται για τίποτε, προς την αποκτήνωση.
Κωνσταντίνος Κούρκουλας, "Πνευματικοί Αντίλαλοι"

***

Υπάρχουν πολλοί τρόποι, που μπορείς ακολουθώντας τους να βοηθείς τους άλλους ανθρώπους.

Μα υπάρχει μόνο ένας τρόπος που μπορείς, ακολουθώντας τον, να ζήσεις σαν άνθρωπος. Ο τρόπος αυτός είναι να βοηθείς τους άλλους ανθρώπους.

***

Η αρχοντιά δεν είναι συνώνυμο με την αριστοκρατία. Δεν σημαίνει καμία ταξική διαφορά ή διαφορά πλούτου. Είναι μια σύνθεση υπερηφάνειας, ευπρέπειας, αυτοπεποίθησης, μεγαλοψυχίας. Άρχοντες βρίσκεις εγκατεσπαρμένους σε όλα τα είδη ανθρώπων. Ο άρχοντας δεν γίνεται ποτέ μάζα, σε όποια τάξη και αν ανήκει, μένει πάντα πρόσωπο. Δεν μπορώ -ίσως αδυναμία μου- με μια φράση να την ορίσω την αρχοντιά. Αλλά όταν συναντώ, κάποιον που έχει αυτό το σύμπλεγμα των αρετών που την απαρτίζουν, τότε την αναγνωρίζω. Λέω μέσα μου: Αυτός είναι άρχοντας.
Κωνσταντίνος Τσάτσος

***

Οι τέσσερεις άνδρες του Ευαγγελίου κατάφεραν να παραμερίσουν τον όχλο, να υπερπηδήσουν εμπόδια, να αποστεγάσουν το σπίτι και να φτάσουν τελικά κοντά στο Χριστό, παρόλο που ήσαν φορτωμένοι έναν παράλυτο άνθρωπο.

Φαίνεται όμως, πως ακριβώς, χάρις σ' αυτό το φορτίο, τον παράλυτο δηλαδή άνθρωπο, κατάφεραν να επιτύχουν όλα αυτά, τα σπουδαία και μεγάλα. Για να μπορέσεις να πλησιάσεις τον Θεάνθρωπο, ο καλύτερος και ασφαλέστερος τρόπος είναι να σηκώνεις πάνω στους ώμους σου τον πονεμένο άνθρωπο. Είναι το μόνο φορτίο, που ξαλαφρώνει τον αχθοφόρο. Είναι φορτίο ανυψωτικό.


...συνεχίζεται

από το βιβλίο: "Στάχυα" του Κωνσταντίνου Κούρκουλα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ποια είναι η γνώμη σας;

Σχετικά άρθρα