Τετάρτη, 4 Ιανουαρίου 2012

Για την αγάπη

Στην Έσχατη Κρίση δεν θα ρωτηθώ πόσες θρησκευτικές διαλέξεις παρακολούθησα, πόσες μετάνοιες έκανα κατά την διάρκεια των προσευχών μου, πόσο αυστηρά νήστεψα. Μα θα ρωτηθώ: Έδωσα τροφή στους πεινασμένους, ρούχα στους γυμνούς, φρόντισα τους αρρώστους, επισκέφθηκα τους φυλακισμένους; Αυτά είναι όλα που θα ρωτηθώ. Ο δρόμος για το Θεό βρίσκεται μέσα από την αγάπη για τους άλλους ανθρώπους και δεν υπάρχει κανένας άλλος δρόμος.
Κάλλιστος Ware

Η γλώσσα της αγάπης είναι μια διάλεκτος, που ο άλαλος μπορεί να την μιλήσει και ο κουφός να την ακούσει και να την καταλάβει.

Αγαπάμε πάντοτε αυτούς που μας θαυμάζουν. Δεν αγαπάμε όμως πάντοτε αυτούς που θαυμάζουμε.

Η Φύση μας διδάσκει να αγαπάμε τους φίλους μας. Η Θρησκεία τους εχθρούς μας.

Για να πάρεις μια καρδιά , δώσε τη δική σου.

Μπορεί να έχουμε τόση πίστη, ώστε να μετακινούμε βουνά. Αλλά, αν μας λείπει η αγάπη, τότε υπάρχει ο κίνδυνος τα βουνά, που μετατοπίζουμε, να κλείσουν το δρόμο των άλλων.

Το μέτρο της αγάπης, είναι να αγαπάς χωρίς μέτρο.

Η αγάπη αναζητεί πάντα έναν τρόπο. Η αδιαφορία βρίσκει πάντα μια δικαιολογία.

Μπορείς να δίνεις χωρίς να αγαπάς, αλλά δεν μπορείς να αγαπάς χωρίς να δίνεις.


Για να πλεύσει ο άνθρωπος προς τον Ουρανό, χρειάζεται η βάρκα του δύο κουπιά. Την Πίστη και την Αγάπη. Εάν συνέβαινε σε κάποιο ναυάγιο να χάσει το ένα από αυτά, θα ήταν προτιμότερο να του μείνει η Αγάπη. Γιατί μέσα στην Αγάπη θα του μείνει κάτι από την Πίστη. Ενώ αν χάσει την Αγάπη, που κατά τον Παύλο είναι "μείζων", τι να την κάνει την Πίστη; Και ο διάβολος πιστεύει και φρίττει. "Πιστις άνευ έργων νεκρά εστίν"
Αλέξανδρος Τσιριντάνης

Αν δεν έχεις ό,τι αγαπάς, αγάπα ό,τι έχεις.

Εγώ ο άνθρωπος, μικρό πλάσμα, έχω κληθεί να γίνω κατά συμμετοχή Θεός. Αυτό που με μεταβάλλει είναι η αγάπη, που ο Θεός εμφύσησε μέσα μου.  Η αγάπη με μετατρέπει σιγά - σιγά σε Θεό.

Όταν γεννιέται στις Ινδίες ένα παιδί, ο αρχηγός της φυλής το σηκώνει ψηλά και λέει: "Έρχεσαι στον κόσμο κλαίγοντας, ενώ όλοι γύρω σου γελάνε". Προσπάθησε να ζήσεις, έτσι ώστε όταν φύγεις από τον κόσμο, εσύ να γελάς, ενώ όλοι γύρω σου θα κλαίνε.

Η δύναμη γίνεται αποκρουστική, όταν επιβάλλεται στους άλλους. Απεναντίας γίνεται ελκυστική, όταν εξυπηρετεί τους άλλους.

Ο άνθρωπος αξίζει όσο ζυγίζει. Και ζυγίζει όσο αγαπά.
ιερός Αυγουστίνος

Η Γνώση μας ακολουθεί στο χώμα του τάφου. Η Αγάπη μας οδηγεί στη δόξα του ουρανού.

Το να αποχτάς είναι χαρά. Το να χαρίζεις είναι ευτυχία.

Όπου επιβάλλεται η τυραννία, δεν υπάρχει αγάπη και όπου κυριαρχεί η αγάπη, εξαφανίζεται κάθε είδους τυραννία.

Το να αγαπάς είναι κάτι. Το να αγαπιέσαι είναι κάτι σημαντικό. Το να αγαπάς και να αγαπιέσαι είναι κάτι σημαντικό και σπουδαίο. Το να αγαπάς εκεί που δεν αγαπιέσαι είναι κάτι θεϊκό.

Δεν υπάρχει πιο σίγουρος τρόπος για να κερδίσει κανείς την αγάπη των άλλων, από το να τους δώσει την δική του.

Δεν υπάρχει ψυχή τόσο βάναυση, που να μην αγαπήσει ποτέ.

Μιλούσε ο Πρόεδρος Λίνκολν σε μια συγκέντρωση για την εντολή της αγάπης προς τους εχθρούς. Σε μια στιγμή, λοιπόν, τον διέκοψε ένας ακροατής.
- Μα πως είναι δυνατόν να αγαπάμε αυτούς που, σαν επικίνδυνους εχθρούς, πρέπει να εξαφανίσουμε από προσώπου γης;
Και ο Λίνκολν του απάντησε με ετοιμότητα:
- Ακριβώς αυτό κάνουμε, φίλε μου. Εξαφανίζουμε τους εχθρούς μας, με το να τους κάνουμε δια της αγάπης φίλους μας.

Το να μην αγαπιέσαι είναι κακοτυχία.
Το να μην αγαπάς είναι δυστυχία.

Το καθήκον μας βοηθάει να κάνουμε στη ζωή μας πράγματα σωστά. Η αγάπη μας εμπνέει να τα κάνουμε ωραία.

Πριν πεθάνει η μητέρα μου, μου 'δωσε κάποια συμβουλή χρήσιμη εδώ κάτω στη γη μας: "Αν ποτέ παλεύεις ανάμεσα στην αγάπη και στο καθήκον, άσε την αγάπη να νικήσει. Φτάνει να ξέρεις τι εννοείς λέγοντας "αγάπη". Δεν είναι ακριβώς το ίδιο με το να ακολουθήσεις αυτό που επιθυμεί η καρδιά σου. Πολλές φορές είναι το αντίθετο."

Καμιά φορά ίσως να μην ξέρεις τι να αποφασίσεις, ιδιαίτερα όταν βλέπεις τα κρίματα των ανθρώπων, κι αναρωτιέσαι: "Να του επιβληθώ με τη βία ή με την ταπεινή αγάπη;" Πάντα να αποφασίζεις: "Θα επιβληθώ με την ταπεινή αγάπη!" Έτσι, θα μπορέσεις να υποτάξεις όλο τον κόσμο. Η ταπείνωση, η γεμάτη αγάπη, είναι φοβερή δύναμη. Τίποτε παρόμοια με αυτή δεν υπάρχει.
γέροντας Ζωσιμάς

Μπροστά στο δικαστήριο του Θεού, εκεί στον ουρανό, μονάχα ένας συνήγορος μπορεί να παραστεί και να αγορεύσει. Τα έργα της αγάπης, που έχουμε επιτελέσει εδώ στη γη.

Η κακία υποβλέπει. Η σύνεση προβλέπει. Η αγάπη παραβλέπει.

Κόλαση είναι το να μη μπορείς να αγαπήσεις κανένα.

Ο άνθρωπος που δεν αγαπά δεν ζει. Φυτοζωεί.
αββάς Ησύχιος

Όποιος απλώς σχεδιάζει να κάνει το καλό, στέκει στην πόρτα και περιμένει. Όποιος όμως αγαπά, τη βρίσκει ανοιχτή και μπαίνει.
Σαίξπηρ

Ο καθένας μας είναι άγγελος, αλλά μ' ένα μόνο φτερό. Και δεν μπορούμε να πετάξουμε, παρά μ' ένα μονάχα τρόπο. Όταν αγκαλιάζουμε ο ένας τον άλλο.

Ένας παλιός θρύλος, λέει, πως στο δρόμο για τη Βηθλεέμ, οι τρεις Μάγοι φιλονίκησαν στο ποιος κρατούσε το πιο πολύτιμο δώρο για το θείο Βρέφος. Σηκώνοντας μετά από αυτό τα μάτια τους στον ουρανό, αντιλήφθηκαν ότι το άστρο, που τους οδηγούσε, είχε χαθεί. Συνέχισαν το δρόμο, ώσπου έφτασαν σε ένα χωριό, όπου οι κάτοικοι είχαν μαζευτεί γύρω από ένα πηγάδι, που είχε στερέψει. Βλέποντας τη δίψα των δύστυχων χωρικών, έχυσε ο καθένας τους το νερό που κουβαλούσε μαζί του, έτσι ώστε να πιουν οι άνθρωποι και να ξεδιψάσουν. Σκύβοντας έπειτα απ' αυτό πάνω στην επιφάνεια του πηγαδιού αντίκρυσαν το καθρέφτισμα του άστρου. Είχε ξαναφανεί.

Η αγάπη είναι μια πράξη, που δεν πειθαρχεί στους κανόνες της αριθμητικής. Διαιρούμενη πολλαπλασιάζεται. Όσο τη μοιράζεις, τόσο και πληθαίνει. Και όσο σπάταλα την προσφέρεις, τόσο πλουσιοπάροχη επανέρχεται. Γι αυτό και ο ιερός Αυγουστόνος έλεγε: "Αγάπα και κάνε ό,τι θέλεις" (Ama et fac quod vis). Γιατί η αγάπη δεν είναι παρά μητέρα παντός αγαθού.

Να ένας ευτυχής πολλαπλασιασμός! Κάθε πρωί να παίρνεις την απόφαση να κάνεις ευτυχισμένη την ημέρα σε ένα τουλάχιστο γνωστό σου. Ένα ρούχο σ' εκείνον που έχει ανάγκη. Ένα λόγο παρηγορητικό σε κάποιο θλιμμένο. Μια λέξη καθησυχαστική στον ταραγμένο. Εάν αυτό το κάνει κάθε μέρα, ευεργετείς 365 άτομα το χρόνο. Κι αν ζήσεις μόνο 40 χρόνια, από τότε που θα αρχίσεις αυτή τη δουλειά, θα έχεις κάμει 14.600 ευτυχισμένους ανθρώπους. Και θα έχεις δημιουργήσει με το τίποτα ένα θησαυρό στον Ουρανό.

Εδώ κάτω, λοιπόν! Κάτω στη γη, εδώ μέσα μας, αρχίζει ο δρόμος για τον ουρανό. Εδώ, στην τρώγλη του πεινασμένου. Στο κρεβάτι του αρρώστου, στο κελλί του φυλακισμένου... Εδώ και τώρα!

Η αγάπη απαιτεί γενναιότητα. Μόνο οι γενναίοι μπορούν να αγαπούν. Μια αγάπη γενναία φτάνει ως τη θυσία. Μια αγάπη πολύ γενναία φτάνει ως την αγάπη προς τους εχθρούς.

Πότιζε τα ξένα λειβάδια, αν θες να πρασινίζουν δίπλα στα δικά σου.

Ο Χριστός εναποθέτει τη φροντίδα εκείνων που αγαπά στα χέρια εκείνων που Τον αγαπούν.

Της κλειδωμένης της καρδιάς έχουνε χάσει τα κλειδιά. Καρδιά σαν πρέπει να ανοιχτεί, καρδιά πρέπει να σπάσει.

Ήθελα να μιλήσω με τα πουλιά. Θέλω να τα ρωτήσω, πως μοιράζουν έτσι απλά τον ουρανό με τ' αδέλφια τους. Χθες σκοτώθηκαν δυο άνθρωποι. Μοίραζαν μια μηλιά.

Συζητούσαν, περασμένα μεσάνυχτα στο χαγιάτι του μοναστηριού, για το ποια είναι η στιγμή, που το φως της ημέρας έρχεται και διώχνει το σκοτάδι της νύχτας.
- Είναι η στιγμή - είπε ο υποτακτικός - που μπορείς μέσα στο θαμπό φως να διακρίνεις και να ξεχωρίσεις ένα πρόβατο από ένα σκύλο, ή μια συκιά από μια ροδακινιά.
- Όχι, αντίσκοψεν ο Γέροντας. Είναι η στιγμή, που μπορείς να κοιτάξεις τον διπλανό σου στα μάτια και να τον αναγνωρίσεις σαν αδελφό σου. Τότε είναι που το φως διώχνει το σκοτάδι.

Ο χωρισμός, ή η ξενητειά, είναι για τον έρωτα ό,τι και ο άνεμος στο φλόγα. Σβήνει τη μικρή, φουντώνει τη μεγάλη.

Προσπάθησε να μην εξογκώνεις τα σφάλματα των άλλων. Να μην σε χαρακτηρίζει η τακτική του γελοιογράφου, που εξογκώνει κάτι για να το σατιρίσει. Να σε διακρίνει η ευγένεια του ζωγράφου, που διορθώνει κάτι για να το ομορφήνει.
Μην ασχολείσαι μόνο με το κακό, που βλέπεις εύκολα γύρω σου. Προσπάθησε να ανακαλύπτεις την αρετή, που είναι συνήθως κρυμμένη. Να είσαι εξερευνητής των μαργαριταριών της αρετής στον απέραντο ωκεανό των ανθρώπων και όχι ρακοσυλλέκτης της κακίας στον σκουπιδοτενεκέ της ανθρώπινης αθλιότητας.

Ο Χριστιανισμός αρχίζει εκεί που συναντάμε τον καλό Σαμαρείτη και τελειώνει εκεί που θα ακούσουμε "Δεύτε οι ευλογημένοι του Πατρός μου".

Ο άλλος, ο απέναντι μου, δεν είναι η κόλαση μου, αλλά ο παράδεισος μου. Γίνεται κόλαση μου, όταν εγώ δεν γίνομαι γι αυτόν ο παράδεισος του.

Πρέπει να είμαστε ευγνώμονες, όχι τόσο σ' αυτούς που μας αγαπούν, όσο σε εκείνους που μας εμπνέουν το υπέροχο αίσθημα της αγάπης.

Έπρεπε να περάσουν χρόνια, για να καταλάβω πως εκείνο το Α και Ω του Ιησού, είναι η αρχή και το τέλος στη λέξη ΑΓΑΠΩ.

Ησύχασε. Ο Θεός το θερμό πόθο τον έχει ισάξιο με την πράξη.
Σίλλερ (στη Μαρία Στιούαρτ)

Τα λάθη βρίσκονται πολλά, όπου η αγάπη είναι λίγη.

Η αγάπη πύργους καταλεί και κάστρα ρίχνει κάτω.

Σηκώνοντας τα βάρη των άλλων, ελαφρύνουμε τα δικά μας.

Η αγάπη είναι πιο όμορφη, όταν φορεί όχι τα γιορτινά της αλλά τα ρούχα της δουλειάς.

Ο καρπός του Πνεύματος - λέει ο Παύλος - εστίν Αγάπη. Οι χυμοί αυτού του καρπού είναι:

  • Χαρά: η συνειδητοποίηση της αγάπης.
  • Ειρήνη: η εμπιστοσύνη της αγάπης.
  • Μακροθυμία: η συνήθεια της αγάπης.
  • Χρηστότης: η εκδήλωση της αγάπης.
  • Αγαθοσύνη: η ποιότητα της αγάπης.
  • Πίστις: η ποσότητα της αγάπης.
  • Πραότης: ο τόνος της αγάπης.
  • Εγκράτεια: η τέλεια νίκη της αγάπης. (Η κυριαρχία του Πνεύματος εντός μας).
(Γαλάτας ε' 23)


Είχε στριμώξει η αστυνομία καμιά σαρανταριά κρατούμενους σ΄ ένα μπουντρούμι, που το φώτιζε ένας μικρός φεγγίτης. Αν συμφωνούσαν να μείνουν ήρεμοι θα μπορούσαν με το λίγο οξυγόνο να βγάλουν τη νύχτα. Άρχισαν όμως να καυγαδίζουν ποιος θα σταθεί πιο κοντά στο φεγγίτη. Ο καυγάς ξετυλίχθηκε σε άγρια μάχη.
Το πρωί όταν ο φύλακας άνοιξε την πόρτα βρέθηκε μπροστά σ' ένα αποτρόπαιο θέαμα. Σ' ένα σωρό από πτώματα, που στην κορυφή του κάθονταν ο τελευταίος επιζήσας με θολά μάτια, με σαλεμένα τα λογικά του. Ήταν... "ο νικητής". Είχε καταλάβει την κορυφαία θέση σε μια πυραμίδα από πτώματα και είχε κερδίσει την... παραφροσύνη. Το κέρδος που προσφέρει η απουσία της αγάπης και της συνεργασίας.

Κάποτε, ζούσε σε μια μικρή πόλη ένας γιατρός, μιμητής των Αγίων Αναργύρων, που δεχόταν όλους τους πτωχούς αρρώστους χωρίς να τους παίρνει αμοιβή.
Ο γιατρός αυτός, κατοικούσε στο επάνω πάτωμα μιας μικρής πολυκατοικίας. Στη θύρα της πολυκατοικίας υπήρχε μια ταμπέλα με το όνομα του και τις λέξεις: ΣΤΟ ΕΠΑΝΩ  ΠΑΤΩΜΑ.
Όταν λοιπόν πέθανε, σκέφτηκαν τι επιγραφή να βάλουν στο μνήμα του. Τότε ένας συμπολίτης του πρότεινε να τοποθετήσουν την ταμπέλα με το όνομα του και τις λέξεις που αναφέραμε.
Πραγματικά, ο καλός αυτός γιατρός βρισκόταν τώρα στο "επάνω πάτωμα". Στη βασιλεία της αγάπης.

Ποτέ άλλοτε τα σπίτια των ανθρώπων δεν ήταν τόσο κοντά και οι καρδιές τους τόσο μακριά. Όσο πιο υψηλόροφα τα κτίρια τόσο πιο ψυχρές οι σχέσεις των ενοίκων τους.


από το βιβλίο: "Στάχυα" του Κωνσταντίνου Κούρκουλα

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Ποια είναι η γνώμη σας;

Σχετικά άρθρα